قوله : لانّ جعله عبادة واحدة : ضمير در [ جعله ] بصوم شهر رمضان راجعست . قوله : عدم جواز تفريق النّيّة على اجزائها : يعنى اجزاء عبادت واحده . قوله : فانّه قطع بعدم جواز تفريقها : ضمير در [ فانّه ] بمصنف ( ره ) و در [ تفريقها ] به نيّت عود مىكند . قوله : و ان نوى الاستباحة المطلقة : مقصود اينستكه استباحه ( مباح شدن دخول در نماز ) به دو نحو ممكن است صورت گيرد : 1 - آنكه هركدام از اعضاء وضوء را كه شسته يا مسح مىكند قصدش فقط جواز دخول در نماز باشد بدون اينكه اين غايت را تنها مترتّب بر عضو خاصّى دون عضوى ديگر نمايد . كه بحسب ظاهر اگرچه نيّت متعدّد و متكثّر است امّا در واقع تمام يكى مىباشند زيرا استباحه و جواز دخول بمجموع آنها حاصل مىشود . 2 - آنكه هركدام از اعضاء غسل يا مسح را به اين نيّت انجام مىدهد كه بواسطه خصوص آن نماز فى الجمله مباح مىشود و بديهى است كه در اين صورت نيّت بحسب ظاهر و واقع متكثّر و متعدّد است . قوله : نيّتها لذلك العضو : ضمير در [ نيّتها ] به استباحه مطلقه راجعست . قوله : كمجوّز تفريقها فى الوضوء : ضمير در [ تفريقها ] بنيّت عود مىكند . قوله : يأتى عنده هنا : ضمير مجرورى در [ عنده ] به مجوّز تفريق نيّت در وضوء راجع بوده و مشاراليه [ هنا ] باب صوم مىباشد .